Stories

Het einde van eindeloos

Het einde van eindeloos

Midden in de Vlaamse velden om je heen kijken en nergens ook maar één huis of fabrieksgebouw kunnen zien, wanneer is dat je nog eens overkomen? Juist.

Begijnhofstilte

Begijnhofstilte

Voor het eerst een begijnhof betreden, is een bizarre, haast spirituele ervaring. Het is de stilte, die vederlicht over je heen spoelt en als spinrag aan je lijf blijft kleven.

Licht vissen in de branding

Licht vissen in de branding

Het is een fascinerend beest, de Noordzee. Ik kom er graag. Liefst op koude grijze dagen, als ik haast alleen over het strand kan sjokken. Het oude lijf voort gegeseld door een striemende noordwester.

Nog twee keer slapen

Nog twee keer slapen

Een man op het strand. Niet meer dan een schim in tegenlicht. Hij wuift. Naar zijn vrouw. Een vriend. Zijn hond. Naar zijn kleinkind, misschien. Zo’n felle springer, die ergens buiten beeld gillend door het zand rolt. Zoals kinderen vaak doen. De man kijkt. En wuift.

Eindeloos vibreren

Eindeloos vibreren

Ik sta midden op de Scheldebrug van Temse, wachtend  op de duisternis. Het is een kille avond in maart. IJskoude regen geselt mijn gezicht. Een gure wind trekt en sleurt aan de indrukwekkende stalen constructie onder mijn voeten.
Foto’s aan het nemen? De ONV (onvermijdelijke nieuwsgierige voorbijganger). Hij wijst uitgebreid naar de brug…

Tarbotstraat

Tarbotstraat

Of ik weet waar de Tarbotstraat precies is, vraagt de man. Dat is hier in de onmiddellijke buurt, zeg ik. Ergens in die richting.

Ecume de mer

Ecume de mer

Waar dat schuim vandaan komt,  vraag ik. Ik loop er al een tijdje over te tobben. Het strand ligt er al maanden vol mee. Alsof de brandweer hier een laaiende vuurzee heeft gesmoord.

Als het eten maar goed is

Als het eten maar goed is

Waar het naartoe gaat deze zomer? Portugal, zeg ik. Enige vreugde in de stem. Omdat ik er nog nooit eerder geweest ben en er dus naar uitkijk. Tja, zegt hij. Mooi land, vriendelijke mensen, zegt hij. Maar als hij heel eerlijk is een beetje te mainstream voor hem.

Lach, vampier

Lach, vampier

Hij is haar vrolijke vampier. Elke avond, na zonsondergang, verschijnselt hij waanzinnig gillend in haar kamertje. Met het donsdeken tot net onder de neus, ligt ze hem op te wachten. “Neen, ik wil niet”, zegt ze, en zelfs het licht van de witte maan deinst terug voor de zilveren kracht van haar blik.

error: Content is protected !!