Selecteer een pagina

Column

Nog twee keer slapen

Nog twee keer slapen

Een man op het strand. Niet meer dan een schim in tegenlicht. Hij wuift. Naar zijn vrouw. Een vriend. Zijn hond. Naar zijn kleinkind, misschien. Zo’n felle springer, die ergens buiten beeld gillend door het zand rolt. 

Tarbotstraat

Tarbotstraat

Of ik weet waar de Tarbotstraat precies is, vraagt de man. Dat is hier in de onmiddellijke buurt, zeg ik. Ergens in die richting.

Ecume de mer

Ecume de mer

Waar dat schuim vandaan komt,  vraag ik. Ik loop er al een tijdje over te tobben. Het strand ligt er al maanden vol mee. Alsof de brandweer hier een laaiende vuurzee heeft gesmoord.

Lach, vampier

Lach, vampier

Hij is haar vrolijke vampier. Elke avond, na zonsondergang, verschijnselt hij waanzinnig gillend in haar kamertje. Met het donsdeken tot net onder de neus, ligt ze hem op te wachten. “Neen, ik wil niet”, zegt ze, en zelfs het licht van de witte maan deinst terug voor de zilveren kracht van haar blik.

Als het eten maar goed is

Als het eten maar goed is

Waar het naartoe gaat deze zomer? Portugal, zeg ik. Enige vreugde in de stem. Omdat ik er nog nooit eerder geweest ben en er dus naar uitkijk. Tja, zegt hij. Mooi land, vriendelijke mensen, zegt hij. Maar als hij heel eerlijk is een beetje te mainstream voor hem.

error: Content is protected !!