Selecteer een pagina

Tarbotstraat

Column

Foto: Antwerpen (2015) © Geert Huysman

Of ik weet waar de Tarbotstraat precies is, vraagt de man. Dat is hier in de onmiddellijke buurt, zeg ik. Ergens in die richting.

Of neen, wacht! Eerder die kant uit.

Althans, dat denk ik.

U woont hier zelf niet, zegt de man. Toch wel, stel ik hem gerust. Al meer dan 30 jaar. Dus de Tarbotstraat, daarvoor moet je naar…

Euh…

Hij werpt me een vernietigende blik toe. Ik vraag het wel ergens anders, zegt hij. Waarna hij met korte venijnige stapjes om de hoek verdwijnt.

Ik voel me vreemd schuldig. Wil hem achterna hollen. Wacht, meneer! Ik weet het heus wel! Maar neen, het komt niet. Drie decennia hier in de wijk. Duizend keer al heb ik doorheen de Tarbotstraat gewandeld. Misschien ben ik het slachtoffer van een of andere rare psychische aandoening. Dissociatieve orientatieamnesie. Ik verzin maar wat.

Ik ga de hoek om. Een eindje verder staat de man ergens aan te bellen. Heel even kruisen onze blikken elkaar. Hoofdschuddend stapt hij het huis binnen.

Op het volgende kruispunt zie ik het straatnaambordje: Tarbotstraat.